Nog meer kerstkaarten

De eerste serie was al rondgebracht in de buurt. Nu is ook serie twee gestanst, geknipt, geplakt én verspreid.

Er zijn er zelfs een aantal van besteld! Wat toch geweldig als mensen dingen die je zelf hebt gemaakt mooi vinden.

Smile...

... you're on camera!

Kerstkaarten

Dit weekend heb ik een aantal kerstkaarten gemaakt. Het trefwoord voor dit jaar is: EENVOUD. Niks mis mee, toch? Bovendien gaat het toch om de gedachte/wens erachter.

Kereltje

Gisteren was het alweer 7 jaar geleden, dat we afscheid moesten nemen van ons geliefde hondje. Hij is 15 1/2 jaar geworden. En hoorde vanaf z'n geboorte  écht bij ons gezin. Hij ging gewoon mee op (kampeer)vakanties (behalve 1 keer), was één van de eersten die de nieuwe baby mocht begroeten, heeft héél veel tranen weggelikt (bij mij)..... Ik krijg nóg een brok in m'n keel als ik daar aan denk.
Ik ben heel blij dat ik destijds een schilderij heb laten maken, zodat ik nog vaak naar hem kan kijken.

De foto's zijn niet helemaal scherp, zie ik. Maar zo mooi als het origineel zullen ze zowiezo nooit worden.
 

(Kerst)hangers

Het is volgens mij al wel bekend dat ik een zwak heb voor kerstversiering. En kitsch. En kleur. Dus...wat doe je dan met al die prachtige, kitscherige, witte en zilveren kersthangers? Nou, gewoon: je hangt ze aan een kaartenhanger bij elkaar, zodat ze samen een ornament vormen.
Elk jaar mag er één ding bijkomen. Maar dat is binnenkort afgelopen, want hij is bijna vol.

Deze kersthangers zijn overigens gepromoveerd tot decohangers, want ze hangen gewoon het hele jaar door in ons kantoor/computerhoek.

Storm

Of eigenlijk: ná de storm.

Een kleine wandeling door onze wijk leverde een paar verbijsterende plaatjes op. Ik heb het niet echt door gehad, maar de natuur is nogal tekeer gegaan. En dat zó dichtbij. Tijdens de korte wandeling hebben we 6 totaal omgewaaide bomen gezien en een heleboel kapotgewaaide. 

 De eerste omgewaaide boom in onze eigen straat.

 De tweede een eindje verderop langs het fietspad. Over een sloot heen op een weiland gevallen.

Je ziet nog een stuk fietspad aan de kluit.
 

 Nóg iets verder langs hetzelfde fietspad nummer drie.

 Over de sloot heen boven op een metalen hek gevallen.

 Dat hout gewoon verscheurd kan worden, onbegrijpelijk.

 Nummer vier. Aan de rand van het park.

Nummer vijf en zes.
Zij vielen in een speeltuintje, bovenop de glijbaan.
Eigenlijk ook weer heel erg dicht bij huis. Gelukkig hebben onze eigen bomen zich goed gehouden. Als zij omgevallen of geknakt waren, hadden we ze wél op ons huis gehad.
 

We hebben maar een korte wandeling gemaakt. En tóch al zoveel schade gezien, vooral aan de natuur. Gelukkig is het (voor nu tenminste) voorbij.

Schroot

Wat doe je met werkstukken van je zoon, die je op de foto had willen zetten, maar die inmiddels iets teveel verpieterd en geplet zijn?
Nou, je brengt ze naar de schroothoop!