Allereerste ketting

Vandaag was de verjaardag van Goudhaartje. Toen ik haar een tijdje geleden vroeg wat haar wensen waren, zei ze: "Wensen... eh, een mooie ketting?". En dan in haar favoriete kleurtjes: rood, roze, turquoise en wit. Ik had nog nooit een ketting gemaakt, maar ik ben al wel een hele tijd mooie kralen aan het verzamelen. Dit was dus een mooie reden om daar eens mee aan de slag te gaan.

Zelf vind ik hem erg geslaagd en de jarige is er, geloof ik, ook wel blij mee.
Ik heb heel veel zin nog zoiets te maken. Eens nadenken over de kleurtjes...

Tijd

Wow; ik heb al meer dan een maand niets gepost! Waar is de tijd gebleven? Ondertussen met van alles en nog wat bezig geweest; WK kijken, veel dingen regelen (want twee kinderen gaan dit jaar het huis uit), genieten van het zomerweer, uitwerken van wat opdrachten.... En dan ben ik 's avonds té moe om nog even een bericht te plaatsen. En dat, terwijl ik me had voorgenomen, toen ik ooit met dit blog begon, om elke dag iets te posten; al was het maar een foto. Het blijkt toch iets moeilijker uit te voeren dan ik dacht. Maar ik zie op blogs van anderen ook "onregelmatigheden"; sommige periodes heb je het gewoon even extra druk, nietwaar?

Deze week stond in het teken van de 18de verjaardag van onze dochter.
Nu heb ik alwéér de neiging te roepen: "waar is de tijd gebleven?"
(Begin ik al als een oud vrouwtje te klinken?)

Dochter wou een soort kinderfeestje met ballonnen en cupcakes versieren. Ik heb niet gezien wat de gasten er van hebben gemaakt. (was er even niet)
Maar zelf kon ik het natuurlijk ook niet laten even wat te knutselen. Ik heb ooit een pakketje gekocht om rozen te maken voor op taarten, maar de verpakking is nog nooit open geweest! Je hebt blijkbaar geen hulpmiddelen nodig; het is gewoon een kwestie van boetseren. (Had ik dat nou maar eerder geweten; dan had ik die € 13,= aan iets anders besteed!)
Ik kreeg direct ook zin om het met Fimo uit te proberen.

Een van de gewenste cadeaus van dochter was een bloemen-haarband. Die zijn nogal hip op het moment. Maar een zoektocht in de stad leverde niet het gewenste resultaat; er mankeerde steeds iets aan (verkeerde kleur, rare bloemen, te klein, enz.) En wat er wel dicht bij kwam, vond ze te duur! (wou ze mij niet aandoen). Na wat denkwerk besloot ik zaterdag nog even wat materiaal te halen om er zelf één te maken. Ik heb een, in eerste instantie afgekeurde, maar wel goedkope bloemen-haarband opgehaald en er zelf rozen in verschillende kleuren en maten tussen genaaid. Het resultaat lijkt op één van die (te) dure die we in de stad zagen. Dochter is er blij mee. (En dat is natuurlijk onbetaalbaar!)

En toen kwam Nana (goudhaartje) ook nog langs met haar cadeau. Een prachtige gehaakte omslagdoek! (Past nog leuk bij elkaar ook!)

De jarige voelde zich flink verwend, zei ze. En dat was ook precies de bedoeling!

BLOEMEN!!!!!

2 Weken geleden vertelde ik nog dat ik jaren geleden voor het laatst echte bloemen had gehad. Het was niet bedoeld om me daarover te beklagen; het was gewoon een nuchtere constatering. Diezelfde dag stond Nana voor de deur met een bos prachtige roze rozen met de mededeling, dat iedereen af en toe recht heeft op een boeketje. Ik heb er de hele week ontzettend van genoten!

De foto's zijn gemaakt in de tuin. De kast op de tuintafel is een nog lopend project. Of eigenlijk is het een nog-niet-lopend-project, want hij is bedoeld voor onze dochter, als ze (deze zomer) op kamers gaat en ze weet nog niet welke kleur hij moet krijgen. Dezelfde dochter kwam vorige week na een bespreking met een opdrachtgever thuis met een boeketje prachtige roze gerbera's. Niet te geloven; alwéér echte bloemen in huis (en weer niet door mijzelf aangeschaft!).

 

Geweldig! Ook hier geniet ik weer zeer van. En dat ze dan moederdag helemaal zijn "vergeten", dat vergeet ík dan maar weer.

Alweer een pakketje

Ik heb een geweldige internetwinkel ontdekt: Sayila.

 Iedereen die houdt van kralen, of het nu is om er sieraden van te maken of voor andere doeleinden, moet er eens een kijkje nemen!

Gisteren kwam het pakketje dat ik had besteld:

Met extra veel korting in de sale!

 Ik verheug me erop er mooie dingen van te maken.
Lekker, zo'n cadeautje voor mezelf!

Cadeau

Een aantal weken geleden, toen het allemaal niet zo lekker liep, lag er ineens iets leuks op de deurmat! Een cadeau? Voor mij? Ik krijg nooit cadeautjes! Verjaardag, sinterklaas, ik regel het bijna altijd zelf. En nu deze verrassing! Met trillende vingers uitgepakt, dit zat er allemaal in:

LEUK, LEUK, LEUK!

Het is een PIF (Pay It Forward); Als je zo'n pakket ontvangt, is het de bedoeling dat je zelf ook weer een aantal mensen blij maakt met een pakket. Het is een soort kettingbrief van vroeger, maar dan véél en véél leuker.

Er is één voorwaarde: er moet wel iets zelfgemaakts in zitten. Ik moet er maar eens heel erg op gaan broeden.

Vergeet ik bijna te vermelden van wie ik het gekregen heb: Goudhaartje.
Heel lief dat je aan mij gedacht hebt!